วันอังคารที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

บันทึก ความสุข ความงาม การขอบคุณ 22 กค 57



วันนี้ วันทำงาน ห้องยา คนอยู่ครบ อานั่นคือ ความสุข
อากาศดี เย็นสบายหลังฝนตก นั่นคือ ความงาม 
คนไข้ ไม่มาก มาเรื่อยๆ ชิวๆ  นั่นคือ ความสุข
เลิกงานเร็ว  ทำให้มีเวลา อยู่เขียน risk ต่อถึง 12:30 น. นั่นคือ ความสุข
ตอนเที่ยงกลับบ้าน เจอลูกเมีย นั่นคือ ความสุข 
ขอบคุณ อาหารเที่ยงดีๆ ฝีมือภรรยา
กำปั้น อยู่บ้านเตรียมสอบ  นั่นคือ ความสุข
เจ้าลูกชาย ยืนเล่นเกมส์ หรือ เดิน สะบัดปากกา ไปมา นั้น ดูน่ารักมาก นั่นคือ ความสุข
คนไข้ไตวายระยะสุดท้าย อยากเลิกบุหรี่ นั่นคือ ความงาม 
นศภ. ตั้งใจ ให้บริบาล ผู้ป่วย มันงดงามมาก
คนไข้เบาหวาน นกเขาไม่ขัน โทรปรึกษาเภสัช นั่นคือ ความสุข
ได้รู้ข่าวเพื่อนรัก กิบบอน นั่นคือ ความสุข
ไป จ่ายบิล บัตรกรุงศรี หมดหนี้เสียที  นั่นคือ ความสุข
ได้ กระถางปลูกมะนาว นั่นคือ ความสุข
วางแผน ทำสวนมะนาว นอกฤดู นั่นคือ ความสุข
คอมพิวเตอร์ รวน ซ่อมเอง จนเอาอยู่ นั่นคือ ความงาม 

วันพฤหัสบดีที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

สิ่งที่ต้องขอบคุณ ใน ชีวิต 30 อย่างแรก ตอนที่ 1


1 ขอบคุณพ่อที่ มอบ ความเป็นชายให้ โชคดี ที่เกิด เป็นผู้ชาย
2 ขอบคุณ แม่ ที่ ทำอาหาร บำรุง ให้ลูกกิน จน อวบอ้วน
3 ขอบคุณ ที่ พ่อบังคับ ให้ดื่มนมวันละ 0.75 ลิตร ช่วง ป.4-ม.3
4 ขอบคุณ ที่แม่ พาไปเรียนว่ายน้ำ ที่ มข.
5 ขอบคุณที่ สายตาสั้น ทำให้ตั้งใจฟังครูมาก เพราะมองกระดานไม่เห็น
6 ขอบคุณ ร้านอาเข่ง ที่ ทำให้ผมรักการอ่าน
7 ขอยคุณวารสาร ทักษะ ที่ให้ให้ผม ชอบอ่านหนังสือ
8 ขอบคุณ ที่ ตอนเด็กป่วย เป็น rhuematic fever ทำให้ หาย จากการเป็นกุ้งแห้ง
9 ขอบคุณ ห้องยา รพ.ขอนแก่น ที่ลัดคิวให้ผมฉีดยา Benzathine Penicilin มาตลอด 10 ปี และทำให้ผม มาเป็นเภสัชกรในที่สุด
10 ขอบคุณ อนุสรณ์ โคนชัยภูมิที่ ทำให้ชอบเพลงร็อค
11 ขอบคุณ รร.แก่นนคร ที่ ทำให้ เด็กเรียนอ่อน ชอบการเรียน
12 ขอบคุณ อาจารย์ประจักษ์ ที่ บ่มเพาะพื้นฐานความรู้ให้ผม
13 ขอบคุณ อาจารย์บุญเลิศ ที่ สร้างความมั่นใจ ในวิชาคณิตศาสตร์
14 ขอบคุณวิชา วิทยาศาสต์ ม.ต้น ที่ ทำให้รู้ว่าตนเองไม่โง่
15 ขอบคุณ อาจารย์ไก่ ที่ ปลูกฝัง สำนึกการเป็นคนดี ให้ตั้งแต่ ม.4
16 ขอบคุณ ที่ตอนเด็ก ไม่ค่อย จะมี ของเล่น ทำให้ ต้อง จินตนาการ เอา ต้นไม้มาเป็นของเล่น
17 ขอบคุณ ตำรา มสธ. วิชาเกษตรของพ่อ ที่ผม ชอบอ่านตอนเด็กๆ
18 ขอบคุณ พี่ตั้ว ที่พาไปเรียนพิเศษ ตั้งแต่ ม.3 ทำให้ผมทำข้อสอบเก่ง
19 ขอบคุณ อาจารย์น้อย ที่สอนให้คิดอย่างชาญฉลาด ผ่านวิชาเคมี
20 ขอบคุณ อาจารย์อวยชัย ที่สอนอย่างตลก ทำให้ผมรักวิชาชีวะ
21 ขอบคุณ แม่ ที่คอยเช็ดตัว เวลาที่ผมป่วยไข้
22 ขอบคุณ วัยเด็กประถม ที่ครอบครัวไม่ร่ำรวย ทำให้ห็นใจ คนยากจน
23 ขอบคุณ นศ. เกษตร จากชนบทอีสาน 5 จังหวัด ที่ืพักบ้านเดียวกันนาน 3 ปี ทำให้เข้าใจ วิถีชีวิต คนอีสาน
24 ขอบคุณแม่ ที่ออกเงินให้ไม่จำกัด ไม่ว่าลูก อยากจะเรียนอะไร หรือ ซื้อหนังสือเล่มไหน
25 ขอบคุณ ที่ยาย และแม่ เลี้ยงหมา ทำให้ผมเป็นคนอ่อนโยน
26 ขอบคุณแม่ที่ ทุ่มทุนซื้อ คอมพิวเตอร์เครื่องแรกให้ผม ตอน ปี.2
27 ขอบคุณ อาจารย์ คณะเภสัช มข.ที่สอนผม จนอ่าน paper เป็น
28 ขอบคุณ อาจารย์บุบผา ที่ทำให้ให้ผมหายกลัวภาษาอังกฤษ ด้วยการสอนฟังเพลง อมตะ อย่าง Even Now , My Way ,Only You.
29 ขอบคุณ อาจารย์กุหลาบ และวัดนันทิการาม ที่ส่งเสริม ให้ผมฝึกทำสมาธิ และศึกษาธรรมะ
30 ขอบคุณ คุณย่า ที่รักและห่วงใยผมเสมอมา

วันพุธที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

ทำไมต้องเขียน บล็อกนี้ ข้าคือนักล่าความสุข

เหตุผลของผมก็คือ


  1. ต้องการสร้างความสุขให้ตนเองผ่านการเขียน หรือ ที่เรียกว่า การเขียนเพื่อเยียวยา
  2. ต้องการบันทึกร่างราว ดีๆ สิ่งที่น่าจดจำ น่าขอบคุณเก็บไว้ ไม่ให้เลือนหาย
  3. เผยแพร่ เทคนิคการค้นหาความสุข หรือ การสร้างความสุขง่ายๆ ที่ใครๆ ก็ทำได้


รูปแบบการเรียนบล็อก

  • บันทึกสิ่งดีๆ  ที่เกิดขึ้น ในชีวิต
  • บรรยาย ความงาม ที่พบเจอในแต่ละวัน
  • บันทึก การขอบคุณ สิ่งดีๆ ที่ตนเองได้รับ
  • บันทึก ประสบการณ์ หรือ บรรยากาศแห่งความสุข
  • เขียนเรื่องเล่า เร้าพลัง
  • สรุป ข้อมูลทางวิชาการ เกี่ยวกับความสุข